Die van hier zijn ook op vakantie geweest. Allez, dat zeggen ze toch, maar mij zouden ze toch zo geen vakantie moeten proberen in mijne nek te duwen. Zeg nu zelf: wie haalt het in zijne kop om te voet naar zee te gaan? Niemand met iets of wat gezond verstand toch, zou je zeggen, maar dan ken je die van hier nog niet!
Madam kreeg zomaar opeens de kriebel in hare kop en zij besloot dat het geen slecht gedacht was om eens te voet van hier tot in Heist te wandelen: 380 kilometer, waarvan zij er zo een 300 effectief te voet zouden afleggen! Op 12 dagen moest dat te doen zijn en dus werden de GR-gidsen bijgehaald en werd de tocht uitgestippeld via allemaal kleine wandelwegjes die door de grote routepaden met wit-rood aangeduid staan. Verloren lopen zouden ze dus wel niet doen en ook een bed en douche na iedere etappe was vrij snel gevonden dankzij de jeugdherbergen, de B&B's en hier en daar een klein hotelletje.
Op vrijdag 6 juli vertrokken ze en via Diest-Westerlo-Grobbendonk-Zoersel-Antwerpen-Bornem-Dendermonde-Gent-Deinze-Lotenhulle-Brugge bereikten ze op dinsdag 17 juli Heist, waar Jos hen met open armen stond op te wachten (figuurlijk dan toch).
Onderweg hebben ze wel wat geluk gehad met het weer, want ze zijn maar twee keren goed nat geregend. Wel hebben ze een paar keer door metershoge netels en andere struiken moeten ploeteren, de patron is ook een paar keer het maïsveld moeten induiken (soms geraakte hij zelfs niet helemaal over de beek), er was zelfs een dag bij dat ze geen enkel café op hun weg vonden, maar voor de rest verliep alles prima. Dat België een land van kastelen is, hoef je hun ook niet meer te vertellen: elke dag kwamen ze wel ergens langs zo één of ander bouwsel. Zelfs in dorpjes waarvan ze niet wisten dat die bestonden. Of wie heeft er al gehoord van Poecke, Doomkerke of Ooidonk?
Dat het 's avonds in de jeugdherbergen ook wel plezant is om andere mensen te leren kennen, weten ze nu ook: Amerikanen, Australiërs, Zuid-Koreanen, Spanjaarden, van alles kom je daar tegen. Zelfs een bompa uit Verviers met zijn kleindochter. Al waren die wel met de fiets...
Nu zijn ze terug thuis en het lijkt erop dat ze die hele tocht doorstaan hebben zonder blaren of andere problemen: ze hebben toch al in de hof gewerkt en ze zien er toch nog hetzelfde uit als voor ze vertrokken. Hoewel, dat wil ook niks zeggen, want zo fameus zagen ze er toen ook al niet (meer) uit.
Zeg dat Nancy het gezegd heeft!
