Jos has left the building

De inkt van ons laatste artikeltje was nog niet droog, of Jos had alweer andere plannen. Zo kunnen wij wel niet serieus werken en als dat zo doorgaat, gelooft op den duur niemand ons nog. Maar enfin, blijkbaar gaat het allemaal zo goed met Jos dat hij niet meer in Overpelt te houden was en dat hij zo rap mogelijk zijn biezen gepakt heeft en vertrokken is naar zee.

Toen Marjet en Freddy zaterdag na de middag bij Jos in de MS-kliniek langs wilden gaan, was Jos al niet meer op zijn kamer te vinden: meneer had de plaat gepoetst richting cafetaria en zat daar lekker te genieten van een colaatje. Volgens de verpleegkundigen van zijn afdeling was hij al lang niet meer zo goed geweest en zij vonden dus dat Jos gerust naar zee kon vertrekken. Volgens de neuroloog zou Jos aan zee nog wat extra vitaminen binnenkrijgen dankzij de gezonde zeelucht, en dus zijn Marjet en Freddy vandaag maandag met Jos vertrokken naar Heist. Volgende week wordt Freddy, Marjet blijft dan nog daar, afgelost door Luce en Raymond en dus kan Jos toch bijna twee weken genieten van de weldoende zeelucht.

Bijkomend voordeel volgens Marjet was dat Toon toch ook daar in de buurt op vakantie was en dat als het echt nodig zou zijn, dan kon hij toch aan Jos een spuitje geven... De laatste keer dat ik de buurvrouw iets in die aard tegen haar man hoorde zeggen, hebben we hun hond nooit meer teruggezien. Als dat dus maar goed afloopt.

Zeg dat Daisy het gezegd heeft...

Jos is back in town

Nonke Jos is met succes geopereerd aan zijn nieren (of toch daar ergens in de buurt) en zijn herstel is al zo ver gevorderd dat hij vanuit het ziekenhuis terug mocht naar de MS-kliniek in Overpelt. Het gaat stilletjesaan de goede kant op met hem en elke dag wordt hij, in de mate van het mogelijke, een beetje beter en sterker.
Wat de verdere gevolgen van de operatie zullen zijn, valt moeilijk te voorspellen, zeker gezien zijn algemene toestand, maar voorlopig ziet hij het weer zitten en hoopt hij dat alle leed nu voor een tijdje geleden is.
Wie hem eens wil bezoeken, hoeft dus niet meer naar het ziekenhuis, maar kan weer terecht op het vertrouwde adres in de MS-kliniek.

Daar kan Laurent nog wat van leren...(volgens Debby)

Het is de laatste tijd blijkbaar in de mode, maar als er ergens ne kleine geboren wordt, dan moet die zo rap mogelijk met foto en al in de boekskes komen. Precies alsof de mensen daar zitten op te wachten. En wat voor commentaar ze daar allemaal bij verzinnen, niet te geloven...

Neem nu die tweeling van prins Laurent en zijn madam: eerst wil hij niet dat er iets van in de gazetten komt en daarna gaat hem zelf zitten leuren met foto's van zijn kinderen om er zoveel mogelijk euro's uit te slaan. Een mens zou nog gaan denken dat hij het geld nodig heeft voor de een of ander verbouwing of dat hij weer een nieuwe moto wil kopen. Zeker nu hij met zijne vorige tegen de grond gegaan is. Toch niet te geloven dat zo iemand met foto's loopt te leuren gelijk de eerste de beste roddeljournalist. Van het verschieten heb ik twee dagen geen eieren meer kunnen leggen, en Daisyke ook niet. Ze waren er hier niet zo content van, maar die beseffen zeker niet hoe belangrijk het emotioneel evenwicht van een kip is voor hare leg.

Neen, dan pakken die van los hermansos dat beter aan: die laten belangrijke foto's gewoon gratis voor niks verschijnen op hun weblog. Want voor wie het nog niet wist: op 29 mei 2006 is de familie weer een klein beetje gegroeid. En dat is niet omdat er enkele tantes of nonkels te veel gesnoept hebben en dus in de breedte gegroeid zijn, maar wel omdat er een klein hermansoske is bijgekomen. Letterlijk is het wel geen hermanske, maar een plevoetske, maar ze behoort tot de familie en dus is iedereen er fier op en content mee. Op de eerste plaats natuurlijk Bart en Sabine, want dat zijn de pa en de ma, en ook Sofie vindt haar kleine zusje best leuk en aardig. En ook Willy en Ghislaine als fiere vake en moeke zagen Marie graag komen, maar ook de rest van de familie heet de jongste aanwinst van harte welkom.

En voor wie haar nog niet gezien heeft: hier is hare foto. Voor de duidelijkheid: Marie is degene in het midden met het witte pakje aan. Ze is ook te herkennen aan het feit dat van de drie personen op de foto, zij toch de meest intelligente blik in de ogen heeft.

Zeg dat Debby het gezegd heeft.

Dood in Venetië: volgens KC België

Regie & tekst: Brecht Hermans

Spel: Inge Brauns, Anke Claassen, Nele Cornelissen, Christiaan Mommeyer, Dimitri Neefs, Peter Hendrikx, Ineke Moons, Elly van Eeghem

Coach: Bert Scholiers

Muziek: Pieterjan Hermans

met productiesteun van kunstencentrum BELGIE, Provincie Limburg en Stad Hasselt

Na de succesvolle productie ‘Ti Voglio Bene’ (kc BELGIE, 2001), onder de groepsnaam ‘Optavi’, besloot deze jonge groep Limburgse theatermakers, onder leiding van regisseur en tekstschrijver Bert Scholiers, resoluut om theater voor en door jongeren verder uit te bouwen. Het gezelschap luistert voortaan naar de naam ‘Compagnie Hatsjie’, een dynamisch theatercollectief dat ons eerder al verraste met ‘Lieve Lorein’ (kc BELGIE, 2002) en ‘Thank Heaven for Little Girls’ (kc BELGIE, 2003). Momenteel legt Bert Scholiers, met de steun van het Vlaams Audiovisueel Fonds, de laatste hand aan zijn eerste korte fictiefilm ‘First Date’. Hij neemt hiervoor het scenario en de regie voor zijn rekening. Dat belet Scholiers echter niet om de nieuwste Hatsjie-productie ‘Dood in Venetië’ een stevige hand boven het hoofd te houden.

Brecht Hermans neemt plaats in de regiestoel en bezorgt Cie Hatsjie een nieuwe, vruchtbare start. Hermans studeerde theaterwetenschappen aan de Universiteit van Gent en vervolledigde zich aan de Universiteit van Utrecht, deed ervaring op als acteur bij jongerengezelschappen als Kaboeki en Cie Hatsjie, regisseerde en acteerde o.a. voor de Nederlandse gezelschappen ‘Groep één’ en ‘Kanaalstraat 173 Theater Group’ en viert zijn passie voor theater en muziek verder bot als recensent voor het e-magazine Goddeau (www.goddeau.com).

De nieuwe Hatsjie-productie ‘Dood in Venetië’ put zijn inspiratie uit het gelijknamige, spraakmakende boek van Thomas Mann en de daarop gebaseerde film van Luchino Visconti. De organische wijze waarop grote thema’s als liefde en dood in het originele verhaal reliëf krijgen, maakt de roman universeel, van alle tijden en daarmee tegen de tand des tijds bestand.

Zoals Visconti een stevige draai geeft aan het originele boek van Thomas Mann om zijn poëtisch meesterwerk tot stand te brengen, zo wordt door Cie Hatsjie en regisseur Brecht Hermans het centrale thema van de hypocrisie gepuurd uit de originele voorbeelden maar in een totaal nieuwe vorm. Het maakt van ‘Dood in Venetië’ een uitdagend, hedendaags streepje theater van een nieuwe generatie theatermakers.http://ciehatsjie.blogspot.com

Wat zijn ze nu weer van zin ?

Oma’s verjaardag,19 augustus, kunnen we toch niet zomaar laten passeren. Daarom het voorstel om op deze dag met de hele familie bij elkaar te komen.

Wie zin heeft in een fijne wandeling verzamelt tegen een uur of tien op een plaats die nog af te spreken valt. We gaan waarschijnlijk een tochtje maken doorheen het mooie Hageland (tussen Diest en Aarschot) en tegen de honger neemt eenieder zijn picknick mee en tegen de dorst vinden we wel een cafeetje waar we nog binnen mogen.

Afhankelijk van wie meegaat, passen we de aard en de lengte van het parcours wel aan zodat we zeker tegen 15 uur terug thuis zijn. Dan hebben we genoeg tijd om ons wat op te frissen en tussen 16 uur en 16.30 uur worden we dan terug verwacht in het Kristoffelzaaltje van Runkst.
Terwijl de kinderen spelen en de volwassenen onder elkaar zitten te kletsen en te aperitieven, maken we alles klaar om te genieten van een gezellige barbecue. Na de barbecue kan dan nog verder gekletst en nagenoten worden van deze speciale Hermans-feestdag.

Omdat Hugo nog iets overschot in de familiekas had voor noodgevallen, zal hij dat bedrag(je) gebruiken om de eerste kosten van dit festijn te betalen. Wat we daarna tekort komen, wordt voorgesteld om bijgelegd te worden door de aanwezige nonkels en tantes, die toch iets nuttigs moeten doen met hun zware erfenis van Oma zaliger...

Bedoeling is dat iedere stamhouder (Hugo, Willy, Luce, Marjet, Toon en Paul) aan zijn of haar (klein)kinderen vraagt wie er allemaal meekomt hetzij naar de wandeling, hetzij naar de BBQ en dat hij/zij dat aantal doorgeeft aan Paul. Dat kan via de telefoon (door te bellen 011/24.17.26) of door hier te klikken en een mailtje te sturen.

Verdere afspraken worden dan wel persoonlijk geregeld. Belangrijkste is dat we die dag nog eens samenkomen voor een hapje, een drankje en een babbeltje.

Groetjes en tot een volgende keer...

Ieder in dit landje...

Niet te geloven! Elk vorstenhuis heeft zijn speciale dag: de Belgen vieren op 15 november het Koningsfeest, de Nederlanders gaan op 30 april uit de bol voor hun Koninginnedag. Maar nu hebben die Hermansen bij de Verenigde Naties en andere UNO's een verzoek ingediend om een eigen officiële feestdag te krijgen. En dus hebben ze het geregeld gekregen dat vanaf nu Oma's geboortedag, 19 augustus erkend wordt als de enig echte Hermans-familiedag!
Allemaal een kwestie van politiek, zeg ik u!!! En naar het schijnt willen ze dat nu ook weer uitgebreid gaan vieren. Dat zal dan wel weer met een barbecue gebeuren waarop weer heel wat kippenboutjes zullen liggen te roosteren. Alsof er nog niet genoeg kippen in de wereld geslacht worden!
Johan Verminnen heeft blijkbaar dan toch gelijk: ieder in dit landje heeft zijn eigen feestjesdag. Maar het is al ver gekomen als nu ook nog elke familie zijn eigen feestdag gaat op de kalender zetten.
Volgens Koffie Annan echter gaat het hier om een uitzonderlijke familie en dus is deze uitzonderlijke maatregel hier niet misplaatst, zo liet de secretaris-generaal via zijn woordvoerder weten. De familie op haar beurt liet weten zeer verbaasd te zijn over deze toekenning en zij vroeg zich ook af waar ze de eer aan hadden te danken. Alsof ze dat zelf niet weten...
Door gedreven onderzoek van onze kant konden wij wel de ware toedracht van deze affaire achterhalen en zoals te verwachten was, is er ook hier weer gesjoemeld en werd dankzij een hoop vriendjespolitiek bereikt wat voor de gewone stervelingen niet is weggelegd. En omdat één foto meer zegt dan duizend woorden, geven we onze lezers hierbij een toch wel interessante kijk op de “vriendenkring” van deze familie.

Zeg dat Daisy het gezegd heeft!

Roddel en achterklap... maar niks gelogen!

• In juni studeert Jochen af aan de KH Leuven voor zijn postgraduaat bedrijfskunde en management. Hij heeft al heel wat ervaring opgedaan in het managen van van alles en nog wat met zijn firma Bear Events. Meer info over deze beerlijke managers is te vinden op hun site http://bearevents.madoka.be/.

• Nog éne die ergens mee stopt, is Brecht. Zijn studies zijn nog niet afgerond, maar zijn Erasmus-jaar in Utrecht zit erop en dus komt hij terug naar Gent voor zijn laatste jaar. Dan mag hij zich licentiaat (of is het master) in de theaterwetenschappen noemen.

• Sedert begin mei is Tim aan het werk bij AtlasCopco in Wilrijk. Als logistiek medewerker staat hij in voor de opvolging van de letters of credit (vraag hem maar zelf wat dat precies inhoudt) en moet hij ook meewerken aan bepaalde projecten om de logistiek binnen en buiten het bedrijf te optimaliseren. Wie wil weten wat het een en het ander precies inhoudt, moet het hem zelf maar vragen.

• Vanuit de Scottish highlands kregen we van Jan te horen dat hij van 1 augustus tot einde februari een break neemt ( "sabbatical" noemen ze dat) om zich te focussen op zijn doctoraat. Ook gaat hij in die periode bij de National Park Service in Boston (werk)stage lopen. Laat die Amerikanen maar eens een poepje ruiken...

• Diezelfde Jan heeft royale connecties: enkele weken geleden heeft hij immers handjes mogen schudden met Charles en Camilla en dat is die twee koningskinderen zo goed meegevallen dat ze Jan nu ook al aan hun ma, de echte Queen Elisabeth gaan voorstellen. Groeit daar iets moois? En zeggen dat die kerel den hof hier uitgetekend heeft!

• En nu we het toch over Jan hebben: hij is aan het trainen om deel te nemen aan een echte marathon. Of dat iets te maken heeft met dat handjes schudden van Charles en Camilla, weten we niet, maar er zijn er nog die geprobeerd hebben ver weg te lopen van de een of andere zijne charel...

Debby en Daisy kunnen meer dan eieren leggen

Zit je in het buitenland, maar wil je toch op de hoogte blijven van het reilen en zeilen van de familie Hermansos... Heb je om één of andere reden ons laatste familiefeest gemist en ben je dus niet op de hoogte van de laatste roddels... Weet je niet goed meer hoe de meesten van je familieleden er tegenwoordig uitzien...
Dan ben je hier aan het juiste adres: vanaf nu is niks of niemand meer veilig, want wij, Daisy en Debby zullen ervoor zorgen dat alle sappige verhalen en smeuïge roddels op deze site terechtkomen. Hier kom je alles te weten wat er georganiseerd wordt, hier kan je achteraf meeleven met het laatste feest, hier kan je de foto's zien die je anders zou moeten missen...
Kortom: vanaf nu kan iedereen die wil, meeleven met de gang van zaken binnen deze familiebende, want dankzij deze site zullen wij, Debby en Daisy, iedereen van alles op de hoogte houden.
Heb je anderzijds zelf iets nieuws te melden of heb je foto's die je wil delen, laat het ons weten en wij zorgen ervoor dat de hele H-clan kan meegenieten. Eén eenvoudige klik op contact en de wereld ligt aan je voeten. Of toch bijna...

Groetjes, geniet en/of huiver ervan.