Sommigen vinden ons kiekens misschien stom, maar wij weten ondertussen wel waar het op aankomt in het leven: relaties!!! Het is niet belangrijk wie of wat dat iemand is, maar wel welke belangrijke personen hij allemaal kent en met wie hij al eens af en toe een pint gaat drinken. Neem het van ons aan: ge kunt beter een stom kieken zijn dat de president van Polen kent, dan een kieken met een stamboom van hier tot ginder... Vorige week heeft Brecht ons groot gelijk nog maar eens bewezen.
Brecht, ondertussen afgestudeerd als licentiaat aan de unief van Gent, maar tegelijkertijd ook al weer opnieuw ingeschreven als student aan het Rits in Brussel, speelt graag toneel. Tot daar nog alles normaal. Iedereen wil al eens graag in de schijnwerper staan, dus waarom die van hier niet? Maar in het verleden als hij wilde spelen, moest hij altijd alles zelf doen: schrijven, regisseren, decor ontwerpen, andere acteurs zoeken, zorgen voor het financiële plaatje en nog van al die reutemeteut. Logisch natuurlijk, wegens geen relaties met één of andere sponsor of toneelgoeroe.
Maar dan loopt hij in Gent nog zo een toneelliefhebber tegen het lijf en ze worden goede kameraden: gemeenschappelijke hobby's, dezelfde humor en allebei gebeten door dezelfde microbe. Blijkt bovendien dat die kerel ook nog een job heeft bij het productiehuis Caviar. En laat dat productiehuis nu juist bezig zijn met het maken van een VRT-serie die zich afspeelt in en rond Hasselt: De Keyser van de smaak. Een serie over een familie van geneverstokers, dus logisch dat ze die in Hasselt neerpoten. Vorige donderdag, de 20ste september, kwamen de mensen van de VRT en productiehuis Caviar dus naar Hasselt afgezakt voor opnames in en rond het Gerechtshof op de Havermarkt. De hele buurt werd daar omgetoverd in een decor van de oorlogsjaren en er liepen daar soldaten en hun liefkes in en uit het gebouw. Regisseur Frank Van Passel (bekend van verschillende films zoals Manneke Pis) himself leidde de opnames en het is niet te geloven wat er daar allemaal komt bij kijken.
Maar enfin, ze hadden die dag nog wat extra volk nodig, om de soldaat te spelen en 
zo, en jullie raden het al: ze kwamen ook bij Brecht terecht. Hij moest wel zijne baard afscheren en zijn haar werd ferm gekortwiekt, maar alles voor de kunst, dus liet hij zich gewillig scheren en knippen. Maar natuurlijk, niet vergeten: Brecht kent iemand van dat productiehuis, dus in plaats van een gewone piot te spelen, mocht hij al direct de officier uithangen. Dat hij dat vrij goed kon, bewijzen de foto's wel.
zo, en jullie raden het al: ze kwamen ook bij Brecht terecht. Hij moest wel zijne baard afscheren en zijn haar werd ferm gekortwiekt, maar alles voor de kunst, dus liet hij zich gewillig scheren en knippen. Maar natuurlijk, niet vergeten: Brecht kent iemand van dat productiehuis, dus in plaats van een gewone piot te spelen, mocht hij al direct de officier uithangen. Dat hij dat vrij goed kon, bewijzen de foto's wel.De hele donderdag heeft hij daar op de set moeten meedoen, dan voor het één, dan voor het ander. Maar de meeste tijd heeft hij daar gewoon staan wachten tot alles klaar was voor de volgende opname. En als ze dan een scène hadden gefilmd, dan moesten ze dat nog een keer of vier-vijf opnieuw doen, tot de regisseur pas echt content was. Want hoe dikwijls ze de opnames niet moesten stilleggen omdat er een hond blafte, of omdat er een madammeke op haar hoge hakjes voorbij kwam geklakt, of omdat er een camion begon uit te laden of voor een ander lawaai, dat is niet bij te houden. Debby zegt dat ze daarom alleen al nooit regisseur of zo wil worden.
In ieder geval, Brecht heeft zijn eerste stappen in de filmwereld gezet. Als ze het aan mij vroegen, ik zou het ook nog overwegen. Maar van mijn pluimen moeten ze wel afblijven...
Zeg dat Doris het gezegd heeft.
met dank aan Roland Hermans van vinstermik.be voor de foto's
