Dat er tussen de Hermansen artiesten en ander raar volk rondliepen, dat wisten we hier in ons kiekenkot al langer, maar dat die ook iets serieus in elkaar konden steken, dat weten we pas van gisteren. Want toen zijn ze hier naar het toneel gaan kijken. Niet dat het zo grote "kenners" zijn of dat ze als echte liefhebbers regelmatig in bewondering staan voor de moderne dramatische kunsten, dat zeker niet, maar gisteren, vrijdag 8 september, ging het stuk van Brecht in première: hij tekende immers niet alleen voor de regie, maar ook tekst en decor werden geboren uit zijn inspiratie.
En gelijk het fatsoenlijke pappies en mammies past, moesten die van hier daar toch bij zijn. Blijkbaar durfden ze het niet goed aan om alleen te gaan, want bijna de helft van de familie wilde wel meegaan om dat jong geweld op de planken te zien sterven: het heette toch niet voor niks "Dood in Venetië"!
Maar dat is toch effen anders uitgepakt dan ze gedacht hadden: niks massamoord op de scène, niks stotterende pubers die hun tekst niet meer kenden, niks aarzelende en verlegen pasjes van de acteurs voor een paar aanwezige nonkels en tantes. Integendeel, zouden we zelfs zeggen: knappe vertolkingen van jonge volwassenen die blijkbaar al heel wat toneelwatertjes doorzwommen hadden, zonder schroom werden de verschillende scènes met een minimun aan decor en met zo weinig mogelijke emoties neergezet zodat de spanning van de tekst en de interactie tussen de acteurs ten volle tot hun recht kwamen. En dat voor een bomvolle zaal België.
Achteraf waren de Hermansen het met elkaar eens: geen gemakkelijk stuk, maar het zat knap in elkaar en zowel acteurs als regisseur hebben ferm werk afgeleverd. En het werd nog best gezellig zo achteraf, want Debby en ik zaten al lang op ons stokske toen die van hier thuiskwamen.
Hopelijk is volgende keer weer iedereen even benieuwd naar Brecht zijn schrijfselen en zijn ze niet afgeschrikt door deze eerste ervaring. We zullen zien... Voor wie ook nog wat wil zien: als je bij de foto's doorklikt aan de rechterkant, zijn er wat foto's van Dood in Venetië te bewonderen. Alleen spijtig dat er daar een stom duif bij staat, en dan nog één met een poot af. Of zou dat ook iets met het stuk te maken hebben gehad?
Subiet eens aan Debby vragen...
