Als een ander het zegt...

Brecht is weer in Hasselt en Hasselt zal het geweten hebben. Samen met zijn makker sinds jaren, Dimitri, is hij aan het werken aan een nieuwe voorstelling: Edmond. Op vrijdag 8 en zaterdag 9 februari wordt het stuk opgevoerd in zaal België en de kenners daar hebben hen geprogrammeerd als bijdrage aan Shots, het jaarlijks cultuurfestival in Hasselt. Iedereen van de Hermans-clan is bij deze al uitgenodigd en omdat wij het niet beter konden zeggen, geven we hieronder mee wat te lezen staat op de site van Kultuurcentrum België zelf over het stuk en de makers ervan. Kunnen ze ons zeker niet beschuldigen van subjectieve vooringenomenheid -heb dat woord wel drie keren moeten uitleggen aan Debby en Nancy voor ze snapten wat ik bedoelde- en hopelijk wordt het weer een gezellige theateravond voor de familie.

Groetjes van Doris en lees maar wat de anderen ervan schrijven.

te lezen op http://www.kunstencentrumbelgie.com/programma/theater/edmond.htm

Cie Hatsjie speelt EDMOND [naar David Mamet]

In het kader van SHOTS

Regie en spel: Brecht Hermans en Dimitri Neefs

Edmond is het beu: voortaan gooit hij alle hypocrisie overboord. Eerst verlaat hij zijn vrouw, en dan trekt hij de straat op. Op zoek naar eerlijke gevoelens en gemeende affectie. Zijn queeste leidt hem langs hoeren, gokkers en afzetters, maar niemand van hen is geïnteresseerd in zijn verhaal. Edmond daalt af in de onderwereld en wroet zich een weg door de beerput van het bestaan. Ergens in dit slijk wordt hij pijnlijk geconfronteerd met zichzelf. Pas als hij met zijn eigen spiegelbeeld in het reine kan komen, zal hij in staat zijn ware emoties te ondergaan...
Edmond, de centrale figuur uit het gelijknamige stuk van de Amerikaanse scenarist en regisseur David Mamet (Glengarry Glen Ross, Faustus, The Postman Always Rings Twice, Heist..) is voor Brecht Hermans en Dimitri Neefs een authentieke tragische held. Net als Shakespeares Hamlet of Koning Lear is hij in de eerste plaats op zoek naar zichzelf. De twee acteurs/regisseurs confronteren Edmond met zijn eigen spiegelbeeld door allebei de titelrol te spelen. Deze spiegel kan echter verschillende vormen aannemen naargelang de personages die Edmond op straat tegenkomt. Edmond zoekt naar zichzelf in de ander. Brecht Hermans en Dimitri Neefs kunnen hierover meespreken: zij spiegelen zichzelf, door hun jarenlange vriendschap, ook aan elkaar. Deze uit het leven gegrepen vaststellling maakt van de nieuwe Cie Hatsjie-productie een bijzonder intieme en emotioneel geladen voorstelling.

Brecht Hermans studeerde theaterwetenschappen aan de Universiteit van Gent, vervolledigde zijn opleiding aan de Universiteit van Utrecht, deed ervaring op als acteur bij jongerengezelschappen als Kaboeki, Cie Hatsjie en studententheater MaTRak en regisseerde en acteerde o.a. voor de Nederlandse gezelschappen ‘Groep één’ en ‘Kanaalstraat 173 Theater Group’. Leergierig en altijd klaar voor een uitdaging volgt hij momenteel aan het RITS de opleiding podiumtechnieken. Zijn passie voor theater deelt hij met jeugdvriend Dimitri Neefs die naast een lerarenopleiding samen met Brecht Hermans altijd actief is geweest in o.a. Jeugd Toneel Kaboeki en Cie Hatsjie.

Cie Hatsjie is niet aan z’n proefstuk toe in kunstencentrum BELGIE. Sinds de start van het gezelschap in 2002 kregen we al een reeks gedreven stukken te zien. ‘Lieve Lorein’ uit 2002’, ‘Thank Heaven for Little Girls’ uit 2003 en ‘Dood in Venetië’ uit 2006 krijgen nu een vervolg met ‘Edmond’, een stuk waarbij de regie en de acteerprestaties volledig in de handen liggen van Hermans en Neefs. De Hatsjie blogspot geeft een mooi beeld van hoe David Mamets ‘Edmond’ stap voor stap door beide heren radicaal wordt bewerkt en gekneed tot een heel eigen stuk hedendaags theater.

Meer info: http://ciehatsjie.blogspot.com/

Weer-kerst-weer

We hebben weer prul in ons kiekenkot. Nancy'ke en Doris klappen niet meer tegen elkaar. Waarom weten ze zelf niet meer, want het begint altijd met één of andere flauwiteit, maar nu zijn ze toch al een tijdje aan het mokken. En ik zit daar natuurlijk tussenin: dan komt Nancy'ke bij mij kakelen en effekes daarna is Doris daar. Of omgekeerd, maar dan vragen ze mij de pluimen van mijn lijf over wat de ander gezegd heeft, maar daar doe ik niet aan mee. Ik zeg ze dat als ze willen weten wat er gekakeld is, ze het dan maar rechtstreeks aan elkaar moeten vragen. Maar voorlopig helpt het nog niet.

En wat het allemaal nog triestiger maakt, is dat we toch in de kersttijd zitten. De tijd van vrede op aarde, en alle mensen van goede wil, en met een schone lei het jaar afsluiten en het nieuwe beginnen, maar hier bij ons is die gedachte blijkbaar nog niet doorgedrongen. Nu, echt ongelijk kan ik mijn vriendinnen op dat gebied ook niet geven, want zeg nu zelf: is dat nu nog kerstweer? Vroeger hoorde ik ons ma en onze pa vertellen over echte winters, met sneeuw en vrieskou en wegen die zo vol sneeuw lagen, dat er geen auto's meer doorkonden. Maar wat krijgen we nu: van dat miserabel, nattig weer dat op den duur zo fel in een kieken haar pluimen gaat zitten dat ge nog geen goesting meer hebt om eikes te leggen.

Misschien is het dat wat op Doris en Nancy'ke hun systeem werkt: hun biologische klok tikt stillekes verder, maar er komt niks... Voor mij als meer ervaren kieken is dat anders: ik weet wel dat dat allemaal terugkomt, maar als ge zo jong en nog vol energie steekt, is het moeilijker om geduld op te brengen dat "alles weer op gang komt".

Enfin, dan zijn die van hermansos wel een beetje anders. Die komen op 1 januari weer samen als één grote plezante bende om samen gezellig te smikkelen en te smullen van een lekker koud buffetje. Vanaf 16 uur wordt iedereen verwacht in het Kristoffelzaaltje in Runkst en dan zullen ze er daar weer een gezellige boel van maken. Hopelijk schiet er nog iets over en kunnen wij er hier ook wat van meegenieten. Maar ik vrees ervoor.

Ook al vergeten ze ons weer ieder jaar, toch een goed 2008 gewenst aan alle hermansen vanwege Nancy'ke, Doris en mezelf.

Zeg dat Debby het gezegd heeft.