Van roem en schande...

Zondag 26 augustus: dag van het familiefeest. Voor sommigen zou het eerder de dag der schande worden, maar gelukkig wisten ze dat nog niet op voorhand, want anders hadden ze nooit durven opdagen... Die neefjes toch...
Zo een familiefeest is dikwijls een saaie bedoening waarop de nichtjes en neefjes hun oude tantes en nonkels moeten kussen en verder braaf mogen zitten luisteren naar de "spannende" verhalen uit vroeger tijden van alles wat de oudere generatie allemaal heeft uitgespookt in hun jonge jaren. Zij zouden het nu allemaal niet meer moeten proberen, de neefjes en de nichtjes, want dan zou je wat horen...

Maar iedereen weet dat die van de Hermans-clan geen gewone familie zijn, dus niks saai zitten niks doen en eten tot je bijna overloopt, hoewel, ons lijkt dat wel eens plezant, zo echt lekker veel kunnen eten, want wij krijgen hier voor ons drie kiekens bijeen maar een half schepje droog korrels en wat gemengd graan. Echt niks om over naar huis te schrijven. En de drank is nog minder: een kommetje water, en dat is nog niet eens al te proper met al die mussen die daar in komen... je-weet-wel-wat doen. Enfin, niks geen saai feest dus bij los hermansos, en om de ambiance er wat in te brengen, gingen ze een matchke mini-voetballen: de nonkels (gemiddelde leeftijd ergens rond de zestig) tegen de neefjes (gemiddelde leeftijd ergens rond de twintig).

De nonkels opteerden voor het systeem-STVV: een niet (meer)-dekkende libero, een balonvast middenveld en een niet-scorende diepe spits. Daartegenover hadden de neefjes geen enkel systeem nodig: dankzij hun jeugd, enthousiasme en balvirtuositeit zouden ze daar eens rap komaf mee gaan maken. Hun enige probleem was om de nonkels niet al te belachelijk te maken, want dan zouden ze misschien gene pree meer krijgen... Dat dachten ze toch, de arme neefjes.

Afgedroogd! dat werden ze, de neefjes. De nonkels hadden voortdurend meer balbezit, er werd meer op de helft van de neefjes gespeeld dan ergens anders, fysiek konden ze het hoge tempo en de vlotte balcirculatie van de nonkels op geen enkel moment volgen. Als keeper moest Sander met gevaar voor eigen leven zelfs de ballen uit zijn doel houden. Goed te begrijpen dat dat manneke al rap huilend van ellende van het veld liep. Einduitslag: 3 - 1 voor de nonkels.
Eeuwige roem zal het deel zijn van Hugo, Willy, Toon en de patron hier. Eeuwige schande daalt neer over de neefjes, van wie we uit puur medelijden de namen niet zullen verklappen. Maar wie er bij was, zal het nooit meer kunnen vergeten. Aan hun kleinkinderen zullen ze later moeten bekennen wat er die zondagnamiddag gebeurd is.

Zeg dat Debby het gezegd heeft.